Obby 3D Tower: Climb & Jump

ანალიზის ავტორი AppCompare

როცა ტელეფონს მხოლოდ რამდენიმე წუთით ვიღებ, ხშირად არ მინდა გრძელი შესავალი, რთული წესები ან ისეთი მატჩი, რომლის შუაშიც გასვლა უხერხული იქნება. Obby 3D Tower: Climb & Jump ამ სურვილს მარტივი მიზნით პასუხობს: მართავ პერსონაჟს, ხტები პლატფორმებს შორის და ცდილობ კოშკზე რაც შეიძლება მაღლა ახვიდე. ჩემი აზრით, მისი ხიბლი სწორედ ამ გასაგებ ამოცანაშია — დაწყება იოლია, მაგრამ უსაფრთხო დაშვება მაინც ყურადღებასა და მოთმინებას მოითხოვს.

ეს სამგანზომილებიანი არკადული თამაში არ ცდილობს, თავგადასავლად ან რთულ პროგრესულ სისტემად წარმოაჩინოს თავი. მისი ძირითადი სიამოვნება მოძრაობის კონტროლიდან მოდის: სწორ დროს გადახტომა, მიმართულების შერჩევა და მომდევნო პლატფორმაზე დაშვება. ამიტომ იგი განსაკუთრებით კარგად ერგება მცირე შესვენებას, მგზავრობისას თავისუფალ წუთებს ან იმ საღამოს მონაკვეთს, როცა მსუბუქი გამოწვევა გინდა და არა კიდევ ერთი երկար խաղային სესია։

მოკლე მცდელობიდან უკეთეს რიტმამდე

HIGAME Jsc-ის ეს თამაში სხვადასხვა ტიპის მობილურ თამაშებს შორის ყველაზე მეტად სწრაფი არკადის შთაბეჭდილებას ტოვებს. აქ ყურადღება ერთ კონკრეტულ მოქმედებაზეა გადატანილი: დაბრკოლებებს შორის გადაადგილებაზე. კოშკის ვერტიკალური სტრუქტურა მიზანს ბუნებრივად გაძლევს — ქვემოდან იწყებ და ზემოთ ასვლა გინდა. ამ მარტივ ფორმულას აქვს ერთი მნიშვნელოვანი უპირატესობა: მოთამაშემ არ უნდა დაიმახსოვროს ბევრი წესი, სანამ თამაშით სიამოვნებას დაიწყებს.

პირველი ცდა შეიძლება ძალიან მარტივი მოგეჩვენოს, მაგრამ მოძრაობის სიზუსტე მალე ხდება მთავარი. პლატფორმაზე დაშვება მხოლოდ მიმართულების არჩევა არ არის; საჭიროა ნახტომის მომენტის, მანძილისა და შემდეგი ნაბიჯის გათვალისწინებაც. ეს არ არის ისეთი თამაში, სადაც მხოლოდ ეკრანზე სწრაფი შეხება ყოველთვის საკმარისია. ყურადღების მცირე დაკარგვაც კი შეიძლება საკმარისი აღმოჩნდეს პროგრესის შესაფერხებლად.

ამიტომ მე მას უფრო სწორად ვუწოდებ მოკლე კონცენტრაციის თამაშს, ვიდრე უბრალოდ შემთხვევით გასართობს. ერთი მცდელობა შეიძლება რამდენიმე წუთში დასრულდეს, თუმცა ამ დროში მოთამაშე მუდმივად აკვირდება გარემოს და არჩევანს აკეთებს. ეს კარგია მათთვის, ვისაც სწრაფი, მაგრამ მაინც ოდნავ ჩართული თამაში მოსწონს. თუ გინდა სრულიად პასიური გამოცდილება, სადაც ეკრანზე თითქმის არაფერია გასაკეთებელი, ეს სათაური შეიძლება ზედმეტად მომთხოვნი აღმოჩნდეს.

ყოველდღიურ სცენარში მისი გამოყენება მარტივია. მაგალითად, ლანჩის შესვენებაზე გაქვს თავისუფალი დრო, მაგრამ არ გინდა დიდი ონლაინ მატჩის დაწყება, რომლის შუაში დატოვებაც უხერხული იქნება. აქ შეგიძლია ერთი მცდელობა ითამაშო, შემდეგ კი ტელეფონი გვერდზე გადადო. ასეთი მოქნილობა თამაშის იდეას კარგად ერგება და მის გამოყენებას კონკრეტულ რეჟიმში არ გაძალებს.

პირველი წუთები: დააკვირდი, შემდეგ იჩქარე

რადგან მიზანი თავიდანვე გასაგებია, დამწყებისთვის ყველაზე სასარგებლო ნაბიჯი პირდაპირ სწრაფად სვლის ნაცვლად კონტროლის შეგრძნების დაჭერაა. პირველ ცდაზე დააკვირდი, რამდენად მკვეთრად იცვლება პერსონაჟის მიმართულება და რამდენ ხანს გჭირდება ნახტომის დასაგეგმად. ეს პატარა დაკვირვება მომდევნო მცდელობებს უფრო ინფორმირებულს ხდის: აღარ მოქმედებ მხოლოდ იმ იმედით, რომ სწრაფი შეხება გამოგადგება.

წაიკითხეთ არჩევანის გაკეთებამდე

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

მე ახალ მონაკვეთთან მისვლისას ჯერ პლატფორმების განლაგებას ვათვალიერებდი, შემდეგ კი მოძრაობის ტემპს ვარჩევდი. თუ წინასწარ ხედავ, რომ დაშვების შემდეგ მაშინვე კიდევ ერთი გადაწყვეტილებაა მისაღები, ზედიზედ ნახტომების დაჩქარება შეიძლება ცუდი იდეა იყოს. მთავარი პრაქტიკული ჩვევა აქ არის არა თითოეული ნახტომის იზოლირებულად აღქმა, არამედ იმის გათვალისწინება, სად დაგტოვებს იგი შემდეგ მოქმედებამდე.

ასეთი მიდგომა განსაკუთრებით ეხმარება მათ, ვინც მობილურზე ერთი ხელით თამაშობს ან პატარა ეკრანზე მოძრაობას ჯერ ეჩვევა. თითის პოზიცია կարող է дэлექტურად ფარავდეს იმ ნაწილს, რომლის ყურებაც გჭირდება, ამიტომ ეკრანს ზედმეტად ნუ დააკვირდები მხოლოდ პერსონაჟის ახლო მოძრაობაზე. პერიოდულად მზერა წინ გადაიტანე: ეს არ ცვლის მართვას, მაგრამ უკეთესად გაჩვენებს, რა გადაწყვეტილება გელის.

მართვა და შეცდომის ფასი

ამ ტიპის თამაშში მართვის ხარისხი გადამწყვეტია, რადგან მოთამაშე ხშირად ეკრანზე მცირე სივრცეში მოქმედებს. ჩემი რჩევაა, თავიდანვე არ იჩქარო. ჯერ დააკვირდი, როგორ რეაგირებს პერსონაჟი მიმართულების ცვლილებაზე და მხოლოდ ამის შემდეგ გაზარდე ტემპი. ბევრ მოთამაშეს პირველი წარუმატებელი ცდის შემდეგ ჰგონია, რომ თამაში უსამართლოა, თუმცა ხშირად პრობლემა ზედმეტად აგრესიულ მოძრაობაშია.

სასარგებლო პატარა ჩვევა ის არის, რომ ყოველი ნახტომის წინ მომდევნო პლატფორმას შეხედო და არა მხოლოდ მიმდინარე დაბრკოლებას. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როცა ზედიზედ რამდენიმე საფეხურის გავლა გიწევს. ერთი წარმატებული დაშვება ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ შემდეგი მოქმედება დაუყოვნებლივ უნდა შეასრულო. მცირე პაუზა, მიმართულების გადამოწმება და შემდეგი ნახტომის გააზრება უფრო საიმედო სტრატეგიაა, ვიდრე უწყვეტი აჩქარება.

აქ ჩნდება თამაშის პირველი რეალური კომპრომისი: სწრაფი მოძრაობა უფრო დინამიკურ და სასიამოვნო რიტმს ქმნის, მაგრამ შეცდომის ალბათობას ზრდის; ფრთხილი მიდგომა კი პროგრესის შენარჩუნებაში გეხმარება, თუმცა შეიძლება ნაკლებად ამაღელვებელი იყოს. მე პირველ მცდელობებზე ფრთხილ სტილს ვამჯობინებდი, ხოლო უკვე ნაცნობ მონაკვეთებში სიჩქარის დამატებას.

რომელი პარამეტრები ღირს შემოწმებად

მე თამაშის დაწყებისას პარამეტრების მენიუს მოკლედ გადავხედავდი, თუ ის ხელმისაწვდომია, მაგრამ წინასწარ არ ვივარაუდებდი, რომ იქ აუცილებლად იქნება მართვის, კამერის ან სირთულის ფართო არჩევანი. მთავარი აქ ისაა, რომ არ ეცადო უცნობი მენიუს ძებნას იმ იმედით, რომ ერთი გადართვა ყველა შეცდომას მოაგვარებს. თუ მართვა არაკომფორტულად გეჩვენება, ჯერ საკუთარ ტემპს და მოწყობილობის დაჭერის პოზიციას შეამოწმე.

ხმის პარამეტრი, თუ შენს ვერსიაში არის, შეიძლება ყოველდღიურ გამოყენებაში უფრო პრაქტიკული აღმოჩნდეს, ვიდრე თამაშის მექანიკის შეცვლის მცდელობა. მაგალითად, საზოგადოებრივ ტრანსპორტში ან სამუშაო შესვენებაზე შეიძლება ხმა გამორთო, რათა მოკლე სესია სხვებს არ აწუხებდეს. ეს მხოლოდ მოხერხებულობის არჩევანია და არა თამაშის გასამარტივებელი ხრიკი.

ეკრანის სიკაშკაშე და ტელეფონის მდებარეობაც ყურადღების ღირსია. ძლიერ განათებულ ადგილას პლატფორმების გარჩევა შეიძლება უფრო დამღლელი იყოს, ხოლო მოწყობილობის ხელში არასტაბილურად დაჭერა ზუსტ მოძრაობას ართულებს. ამიტომ სჯობს კომფორტული პოზიცია მოირგო მანამდე, სანამ რთულ მონაკვეთს შეუდგები. ეს მარტივი მომზადებაა და არ საჭიროებს რაიმე დაუდასტურებელი ფუნქციის მოძებნას.

როგორ გავხადოთ განმეორებითი ცდები უფრო მიზანმიმართული

თამაშის განმეორებითობა ძირითადად იმაზეა დამოკიდებული, რამდენად გსიამოვნებს ერთი და იმავე ძირითადი მოქმედების დახვეწა. თუ პირველი ცდის შემდეგ უკვე გინდა გაიგო, სად იჩქარე და როგორ შეიძლებოდა უკეთესი ნახტომი, მაშინ ხელახლა დაწყებას აზრი აქვს. წარუმატებლობა ასეთ შემთხვევაში მხოლოდ დასასრული არ არის; ის გიჩვენებს, რომელი მოძრაობა იყო არაზუსტი.

მაგრამ თუ შენს ინტერესს ახალი სიუჟეტი, მუდმივად ცვალებადი წესები ან მრავალფეროვანი დავალებები ინარჩუნებს, გარკვეული დროის შემდეგ შეიძლება ერთფეროვნება იგრძნო. ეს არ არის ნაკლი, რომელიც ყველა მოთამაშეს ერთნაირად შეეხება. თამაშის მიზანი უფრო ახლოსაა არკადულ გამოწვევასთან, სადაც ერთი պարզ მექანიკა უნდა აითვისო, ვიდრე თავგადასავალთან, რომელიც მუდმივად ახალ გარემოსა და ისტორიას გთავაზობს.

გამეორების გასახალისებლად მე ასეთ წესს გამოვიყენებდი: ზედიზედ ბევრი წარუმატებელი ცდის შემდეგ რამდენიმე წუთით შევწყვეტდი თამაშს და დაბრუნებისას თავიდან შევაფასებდი ტემპს. გაღიზიანებულ მდგომარეობაში სწრაფი მოძრაობა ხშირად კიდევ უფრო მეტ შეცდომას იწვევს. მოკლე შესვენება აქ არა მხოლოდ კომფორტია, არამედ პრაქტიკული სტრატეგიაც. როდესაც დაბრუნდები, ნაცნობ მონაკვეთებს უფრო მშვიდად გაივლი და ყურადღებას პრობლემურ ნაწილზე გადაიტან.

კიდევ ერთი სასარგებლო მიდგომაა საკუთარი პროგრესის სიტყვიერად დამახსოვრება: მაგალითად, გაიხსენო, რომელ მომენტში დაიწყე აჩქარება ან სად აგერია მიმართულება. ეს პატარა ჩვევა თამაშს უფრო მიზანმიმართულს ხდის. შემთხვევითი შეხებების ნაცვლად, ყოველი ახალი მცდელობა კონკრეტულ შეცდომაზე მუშაობად იქცევა. თუ ერთი და იგივე შეცდომა მეორდება, შემდეგ ცდაზე მხოლოდ იმ მოქმედების შენელება სცადე და დანარჩენი რიტმი უცვლელი დატოვე.

პაუზა და დაბრუნება

მობილური თამაშისთვის მნიშვნელოვანი საკითხია, რამდენად კარგად იტანს ის შეწყვეტას. Obby 3D Tower: Climb & Jump-ის ყველაზე ბუნებრივი გამოყენება სწორედ მოკლე სესიებია, ამიტომ მას ვერ შევაფასებ მხოლოდ იმ კრიტერიუმით, რამდენ ხანს შეუძლია მოთამაშის გაჩერება. მისი ღირებულება იმაშია, რომ შეგიძლია მცირე მცდელობა ჩაატარო და შემდეგ სხვა საქმეზე გადაერთო.

თუ ტელეფონზე შეტყობინება შემოდის, ვინმე გელაპარაკება ან უბრალოდ გზიდან ჩამოსვლა გიწევს, ასეთი თამაშის შემთხვევაში შეწყვეტა ნაკლებად შემაწუხებელია, ვიდრე გრძელ სიუჟეტურ ან კონკურენტულ თამაშში. თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ყურადღების დაკარგვა უმნიშვნელოა. თუ აქტიური ნახტომის დროს მოგიწია გაჩერება, დაბრუნებისას შეიძლება თავიდან დაგჭირდეს ორიენტირება. ამიტომ მე არ დავიწყებდი ახალ მცდელობას იმ სიტუაციაში, როცა ვიცი, რომ რამდენიმე წამში ისევ მომიწევს ტელეფონის დადება.

კარგი პრაქტიკაა, თამაშის დაწყებამდე მცირე თავისუფალი მონაკვეთი შეარჩიო. მაშინ თითოეულ ცდას ბოლომდე მიჰყვები და კონტროლის შეგრძნება არ იკარგება. ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია დამწყებთათვის, რადგან მათი ყურადღება ჯერ კიდევ მართვის ათვისებაზეა გადატანილი. გამოცდილი მოთამაშე კი შეიძლება უფრო მარტივად დაბრუნდეს, რადგან მოძრაობის რიტმი უკვე ნაცნობი აქვს.

აქ თამაში უკეთ მუშაობს, ვიდრე ხანგრძლივი მატჩის ფორმატი, მაგრამ უარესად, ვიდრე ისეთი პაზლები, რომლებიც ნებისმიერ წამს შეიძლება უსაფრთხოდ შეჩერდეს. თუ შენთვის მთავარი კრიტერიუმია აბსოლუტურად მშვიდი პაუზა ნებისმიერ მომენტში, სხვა ტიპის თავსატეხი უფრო მოსახერხებელი არჩევანი იქნება. თუ კი გინდა სწრაფი მოქმედება, რომელსაც საჭიროების შემთხვევაში უბრალოდ გვერდზე გადადებ, ეს ფორმატი პრაქტიკულია.

რა ქმნის მის სწრაფ სიამოვნებას და სად ჩერდება სწავლა

თამაშის მოკლე სესიები მაშინ არის სასიამოვნო, როცა პირველი წარმატება სწრაფად მოდის. აქ ასვლა და პლატფორმიდან პლატფორმაზე გადასვლა მიზანს თვალსაჩინოს ხდის. ყოველი წინსვლა პატარა დადასტურებაა, რომ მიმართულება სწორად აირჩიე. ეს მყისიერი უკუკავშირი კარგ განწყობას ქმნის, განსაკუთრებით მაშინ, როცა მხოლოდ რამდენიმე წუთის განტვირთვა გჭირდება.

მეორე მხრივ, მარტივი იდეა იმასაც ნიშნავს, რომ თამაშის არსის გაგებას დიდი დრო არ სჭირდება. ეს უპირატესობაა შემთხვევითი მოთამაშისთვის, მაგრამ შესაძლოა შეზღუდვად იქცეს მათთვის, ვინც მრავალშრიან სისტემებს, პერსონაჟის განვითარებას ან რთულ მისიებს ეძებს. აქ სიამოვნება ძირითადად կատարების ხარისხიდან მოდის: რამდენად ზუსტად გადალახავ დაბრკოლებას და რამდენად მაღლა შეძლებ ასვლას.

ჩემი აზრით, საუკეთესო შედეგს მიიღებ, თუ თამაშს პატარა მიზნებად დაყოფ. მაგალითად, ერთ სესიაში მხოლოდ ახალი მონაკვეთის უსაფრთხოდ გავლა დაისახე, შემდეგ კი სცადე იგივე გზა ნაკლები შეცდომით გაიარო. ასეთი მიდგომა უფრო საინტერესოა, ვიდრე უბრალოდ მუდმივად ზემოთ სვლა, რადგან პროგრესს კონკრეტულ უნარად აქცევს. ეს არის ერთ-ერთი ნაკლებად აშკარა გამოყენების გზა: თამაში შეიძლება გამოიყენო არა მხოლოდ დროის გასაყვანად, არამედ საკუთარი სიზუსტისა და მოთმინების შესამოწმებლად.

ვის მოერგება ეს არკადა

ეს თამაში კარგად მოერგება მათ, ვისაც მოსწონს ვერტიკალური მოძრაობა, პლატფორმებზე ხტუნვა და მოკლე არკადული გამოწვევები. ის განსაკუთრებით საინტერესოა მოთამაშისთვის, რომელსაც არ სურს რთული სიუჟეტის კითხვა, დიდი გუნდის შექმნა ან ხანგრძლივი მატჩის დასრულების ვალდებულება. ასაკობრივი შეფასება 3+ ფართო აუდიტორიას გულისხმობს, თუმცა პატარა მოთამაშეებს მაინც დასჭირდებათ თითის მოძრაობისა და ეკრანზე ყურადღების კონტროლი.

უფასო მოდელი ამცირებს დაწყების ბარიერს. თამაშის გამოცდა შეგიძლია ფინანსური ვალდებულების გარეშე, რაც განსაკუთრებით მოსახერხებელია, თუ ჯერ არ იცი, მოგეწონება თუ არა მისი რიტმი. ამავე დროს, უფასო თამაში ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ყველასთვის საუკეთესო არჩევანია. თუ რეკლამები ან განმეორებითი არკადული მოქმედებები სწრაფად გღლის, უფრო ღრმა, ერთჯერადი გამოცდილება შეიძლება უკეთ დაგაკმაყოფილოს.

Android-ის 7.0 ან უფრო ახალი ვერსიაა საჭირო, ამიტომ თავსებადი შედარებით ძველი მოწყობილობაც შეიძლება გამოგადგეს. თუმცა კომფორტი მხოლოდ ოპერაციულ სისტემაზე არ არის დამოკიდებული. ეკრანის ზომა, შეხების სიზუსტე და მოწყობილობის საერთო მდგომარეობა გავლენას ახდენს იმაზე, რამდენად სასიამოვნო იქნება ზუსტი ნახტომები. პატარა ეკრანზე თითმა შეიძლება მოქმედების არე უფრო მეტად დაფაროს, ამიტომ ასეთ შემთხვევაში ნელი ტემპი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია.

როდის სჯობს სხვა ჟანრის არჩევა

მე მას არ შევარჩევდი იმ ადამიანისთვის, ვინც მობილურ თამაშში პირველ რიგში პერსონაჟის ხანგრძლივ განვითარებას, ისტორიას ან მეგობრებთან მუდმივ კონკურენციას ეძებს. აქ მთავარი სიამოვნება მოძრაობის შესრულებაშია და არა სამყაროს შესწავლაში. ასევე შეიძლება არ მოგეწონოს, თუ ერთი და იმავე მექანიკის გამეორება მალე გაღიზიანებს ან წარუმატებლობის შემდეგ თავიდან დაწყება მოტივაციას გიკარგავს.

ჩვეულებრივ პლატფორმერებთან შედარებით, ეს გამოცდილება უფრო სწრაფად გასაგებია და ნაკლებად არის დატვირთული დამატებითი სისტემებით. რთულ სათავგადასავლო თამაშებთან შედარებით, მასში ჩართულობის მოთხოვნა უფრო მცირეა, მაგრამ ასევე ნაკლებია სიუჟეტური მიზეზი, რომ დიდხანს დარჩე. პაზლებთან შედარებით, აქ გადაწყვეტილება უფრო ფიზიკურ სიზუსტეზეა დამოკიდებული, ვიდრე ლოგიკურ კომბინაციაზე. ამიტომ არჩევანი განწყობაზეა: თუ თითის რეაქცია და მოძრაობა გინდა, ეს თამაში უფრო შესაფერისია; თუ მშვიდად ფიქრი გირჩევნია, სხვა კატეგორია უკეთ იმუშავებს.

ვერსია, ხელმისაწვდომობა და საერთო შთაბეჭდილება

თამაში ამჟამად 1.5 ვერსიით არის წარმოდგენილი და მისი დეველოპერია HIGAME Jsc. ის უფასოდ ვრცელდება და უკვე ხუთ მილიონზე მეტ ინსტალაციას მიაღწია, რაც მიანიშნებს, რომ მისი მარტივი ფორმატი ბევრ მობილურ მოთამაშესთვის ადვილად მისაღებია. ამ მაჩვენებელს ხარისხის ავტომატურ გარანტიად არ მივიჩნევდი, მაგრამ ის აჩვენებს, რომ თამაში სრულიად უცნობი არჩევანი არ არის.

თამაში 2025 წლის 30 ოქტომბერს გამოვიდა. ეს თარიღი მხოლოდ მის ხელმისაწვდომობის ქრონოლოგიას გვიჩვენებს და არა იმას, რამდენად მოერგება ის შენს გემოვნებას. ჩემთვის უფრო მნიშვნელოვანი ის არის, რომ იდეა პირველივე შეხებიდან გასაგებია. არ გჭირდება გრძელი ახსნა იმის გასაგებად, რატომ თამაშობ: უნდა ახვიდე მაღლა და უკეთ გააკონტროლო მოძრაობა. სწორედ ეს სიცხადე აძლევს მას ადგილს ყოველდღიურ მოკლე სესიებში. თამაშის გახსნის მიზეზი მარტივია — კიდევ ერთხელ სცადო ის მონაკვეთი, სადაც წინა ჯერზე შეცდი.

ამავე დროს, მისი სიმარტივე ორმაგი მხარეა. ერთ ადამიანს ეს სისუფთავე მოეწონება, რადგან ზედმეტი მენიუები და რთული მიზნები არ აბნევს. მეორეს კი შეიძლება მოეჩვენოს, რომ რამდენიმე სესიის შემდეგ ახალი მიზეზი აღარ რჩება. ამიტომ დაწყებამდე საკუთარ თავს ერთი კითხვა დაუსვი: გსიამოვნებს თუ არა ერთი მექანიკის დახვეწა? თუ პასუხი დადებითია, აქ საკმარისი საფუძველი გაქვს საცდელად.

ჩემი შეფასება მოთამაშისთვის, რომელსაც დახვეწა მოსწონს

Obby 3D Tower: Climb & Jump-ს მეგობარს შევთავაზებდი, თუ მას სწრაფი და მარტივად გასაგები თამაში სჭირდება, მაგრამ მხოლოდ ავტომატურ გართობას არ ეძებს. მისი მთავარი ძალა მოკლე სესიის მკაფიო რიტმია: იწყებ ასვლას, ცდილობ უფრო ზუსტ ნახტომს და საჭიროების შემთხვევაში ჩერდები. ეს ფორმატი კარგად მუშაობს შესვენებებზე და იმ დროს, როცა ხანგრძლივი ჩართულობა არ გინდა.

მისი სუსტი მხარე განმეორებადობის რისკն է. თუ კოშკზე ასვლის ძირითადი იდეა თავიდანვე აღარ გაძლევს ინტერესს, თამაშის უფასო ხელმისაწვდომობაც ვერ შეცვლის ამ შეგრძნებას. მაგრამ მოთამაშისთვის, რომელსაც საკუთარი შეცდომების გამოსწორება და მოკლე მცდელობებით გაუმჯობესება მოსწონს, ეს შეზღუდვა შეიძლება საერთოდ არ იყოს პრობლემა.

ჩემი რეკომენდაცია ასეთია: სცადე იგი მოკლე სესიებით და ნუ შეაფასებ მხოლოდ პირველ წარუმატებელ ნახტომზე. რამდენიმე მცდელობა დაუთმე მართვის ტემპის პოვნას, შემდეგ კი დააკვირდი, გიჩნდება თუ არა სურვილი, წინა შედეგი გააუმჯობესო. თუ ეს სურვილი გაჩნდა, თამაში თავის საქმეს აკეთებს. თუ არა, მშვიდად შეგიძლია აირჩიო უფრო მრავალფეროვანი პლატფორმერი ან ლოგიკური თამაში. საბოლოოდ, ეს არის მოკლე, პირდაპირი და ადვილად დასაწყები კოშკის არკადა, რომლის ღირებულებაც დიდ ამბავში კი არა, კიდევ ერთი ზუსტი ნახტომის შესრულებაშია.